ยามเช้าของวันอาทิตย์ ที่อากาศร้อนอบอ้าวเล็กน้อย บวกกับเสียงแผดร้องเห่าหอนของไอ่มอม ปลุกฉันให้ตื่นในขึ้นในเวลา 9 โมงเช้า ซึ่งเป็นเวลาที่ไม่เหมาะสมนักสำหรับคนนอนตี 3 แต่ก็ช่างมันเถอะ .. ฉันลุกจากเตียงแล้วเดินนวยนาดไปยังประตู ในขณะที่กำลังจะบิดลูกบิดก็เหลือบไปเห็นปฏิทินที่ตั้งอยู่บนโต๊ะ... ฉันจ้องมองตัวเลขเหล่านั้นอยู่ครู่หนึ่ง สนใจเลข 29 และ 30 เป็นพิเศษ ... ฉันพลิกปฏิทินย้อนกลับไปสองครั้ง จ้องมองดูตัวเลขเหล่านั้นอยู่อีกครู่หนึ่ง แต่คราวนี้ไม่ได้สนใจเลขตัวใดเป็นพิเศษ .. ฉันถอนหายใจ แล้วฟองอากาศจำนวนหนึ่งก็ลอยผุดขึ้นมาอยู่เหนือหัวฉัน เมื่อฉันแหงนหน้าขึ้นมองฟองอากาศเหล้านั้นจึงพบว่ามันมีตัวหนังสือบรรจุอยู่ ฉันค่อย ๆ อ่านมันช้า ๆ เพราะตัวหนังสือมันเล็ก

 

 

(เมื่อไหร่จะหมดกีฬาสีซะทีวะ ? ...แม่งเบื่อ) 

 

(      )

 

(    )

 

(  )

 

( )

 

ข้อความนั้นมีความชัดเจนในตัวของมัน..

 

'อีก 5 วัน' --- ฉันตอบคำถามนั้นในใจ

 

 

 

 

 

ปล. วันนี้ฟุ้ง..จริง ๆ มีเรื่องจะอัพเต็มหัวเลยแต่แม่งไม่มีเวลา ก็กะไอ่กีฬาสีนี่แหละ..เบื่อ เมื่อไหร่จะจบ ๆ ไปซะทีวะ

 

          พอตราคชสีห์ถูกประทับลงบนกระดาษ ชีวิตกูก็เปลี่ยนไปนับแต่วันนั้น

 

 

.... กูไปเปลี่ยนชื่อ-นามสกุล มา

 

เหอ ๆๆ แม่งต้องเปลี่ยนอะไรหลายอย่างมาก

ตั้งแต่เอกสารทุกอย่างที่เกี่ยวข้อง ที่โรงเรียนด้วย ข้างนอกด้วย

เสื้อนักเรียนก็เอาไปให้ร้านปักใหม่..ทำบัตรประชาชนใหม่ด้วย

 

ตัดสินใจอยู่นานนะเนี่ยกว่าจะยอมไป กูเพิ่งรู้ตัวเองว่าเป็นคนที่กลัวการเปลีย่นแปลง

แต่ไม่รู้สินะ..บางทีมันก็น่ากลัวในตอนแรก..แต่อยู่ไปนาน ๆ คงชิน เอาเป็นว่าต่อจากนี้

ชื่อของกูคือ วิชญ์วิสิฐ นะ เรียกให้ถูก ๆ ด้วยนะพวกมึง ...แม่งง่วงสาดซ้อมหลีดเลิกดึก

เวียนหัวสัด ไม่มีสมาธิอัพสเปซแล้ว..โชคดีนาเว่ย

 

 

บาย